Opis i analiza
Multimedialność
Problem
Problemem od zawsze w szkole była możliwość wykorzystania w danej chwili środków dydaktycznych. Zwykle kiedy trzeba było coś wyświetlić, odtworzyć z magnetofonu, pokazać, skorzystać ze słownika, pojawiała trudność. U kogo jest magnetowid? W jakiej sali wyświetlić film? Czy w szkole jest mikrofon, bo trzeba nagrać słuchowisko? Co z tymi słownikami wyrazów bliskoznacznych, dyżurni poszli po nie jeszcze na przerwie! Ostatecznie można wszystko przygotować na wiele dni naprzód, tylko gdzie to wszystko przechować? Do szafki w pokoju nauczycielskim można zmieścić co najwyżej zeszyty z dwóch klas, a nie rzutnik pisma! A przecież bywało i tak, że po podłączeniu tego całego instrumentarium i wydawałoby się zwycięskim kliknięciem wyłącznika, latającą muchę słychać było nadal.
Geneza zjawiska i prognoza
Każdy z nas zawsze posiada tę jedną najlepszą drogę przyswajania świata i odbierania jego sygnałów. Można tu wskazać na kilka takich sposobów komunikacji:
- wzrok - jemu najczęściej przypada rola największa
- słuch - wykorzystywany w szkole zbyt często, o wiele mniej skuteczny
- działanie - niezwykle potrzebne dla osób mniej odważnych, mających np. trudności
z koncentracją, lateralizacją, motoryką.
Nauczyciel powinien pamiętać o tej wszechstronności komunikacji, jak najczęściej stosować
pełną paletę jej modułów.Różnorodność i zmiany zawsze są pożądane, bo dają bogactwo doznań.
Wykorzystywanie takich wielu kanałów komunikacyjnych na drodze nauczyciel – uczeń jest naszym obowiązkiem. Mamy większą szansę dotarcia do młodego człowieka, a on że więcej sie nauczy.
Nasze lekcje będą ciekawsze, a uczniowie nie będą zerkać na zegarki. Warto tu przywołać myśl Konfucjusza: powiedz mi – a zapomnę, pokaż – to zapamiętam, daj mi przeżyć – a zrozumiem.
Propozycja rozwiązania
Kiedy przed laty na dobre zadomowiłem się w sali 307, na dodatek ze słynnym już „kantorkiem”postanowiłem najpierw wypełnić go najpotrzebniejszymi słownikami. SJP, SO, SWB,SPP. W miarę czasy dochodziły inne pozycje np. słownik kultury antycznej, terminów literackich, pozycje z lekturowe, a nawet z astronomii („Astronomia ogólna”). Zgromadziłem tu wiele słuchowisk, powiększa się kolekcja filmow video i DVD. Na wyposażeniu stałym sali są:
telewizor 29” wraz kinem domowym SONY
magnetowid „Samsung”
radiomagnetofon z CD wraz możliwością podłączenia zewnętrznego mikrofonu i użytkowania go jako podręcznego zestawu nagłaśniającego
rzutnik przezroczy
rzutniki pisma
episkop
zestaw komputerowy z dostępem do internetu łączem stałym
kamera internetowa
ekran ze stojakiem
okresowo cyfrowy aparat fotograficzny
tablice gramatyczne
różne mapy Polski, Europy i świata
Sala lekcyjna wyposażona jest w nowe szafy, żaluzje pionowe, niedawno wymieniono okna. Na ścianach pojawiły się duże miekkie tablice. Można śmiało powiedzieć, że takiego wyposażenia może nam pozazdrościć wiele szkół w Gdańsku, tak publicznych jak i prywatnych.
Efekty
Zdecydowanie poprawiła się mobilnośc działania w pracy nauczycielskiej. W każdej chwili można skorzystać ze słowników, co w przeszłości było prawdziwą udreką (biblioteka znajduje się w przeciwległej części szkoły). Na zapleczu oprócz części wymienionego sprzętu znajdują się zgromadzone na potrzeby lekcji tektury, papier, farby, pędzle itp. wykorzystywane np. do tworzenia „Map wakacyjnych”, zadań grupowych i indywidualnych. Uczniowie mają możliwość i korzystają z tego, aby swoje podręczniki przechowywać w klasie i odciążać swój tornister. Każda lekcja, nawet w równoległej klasie może zdecydowanie różnić się swoją treścią np. Gdy trzeba skorzystać z nagrań dźwiękowych, aby uczeń mógł dokonać samooceny deklamacji, a w drugiej objaśnić treśc wiersza posługując się przezroczami. Można to uczynić łatwo i bez żadnych zabiegów organizacyjnych.Duże miękkie tablice pozwalają na bezpośrednią publikację wytworów uczniowskich – wypisów z lektury, ułożonych tekstów, kaligramów, wyników prac zespołowych, przekładów intersemiotycznych itd. Format DVD nie jest już przeszkodą w odbiorze dzieł filmowych. Efekty multimedialne dają nieazpomniane wrażenia uczniom.
Wspominany juz komputer daje nieocenioną pomoc tak nauczycielowi jak i uczniowi. Możmy szybko wyszukać brakującą informację, wykorzystać do redakcji i odczytywania tekstów, przeglądania stron szkolych i klasowych.
Ponieważ mam kontrolę na wykorzystaniem sprzętu – a przecież muszę przyjmowć wycieczki innych klas - jestem w stanie utrzymać go zawsze sprawnym i gotowym do użycia, będąc czasami ostatnią deską ratunku.
Podsumowanie
Obecna multimedialność w gabinecie polonistycznym sali 307 wydaje się sprzyjać wielokanałowości przekazu dydaktycznego, wtedy będzie on skuteczny, szeroki w odbiorze i trwały.
Staram się, aby sala w czasie przerw była dostępna dla uczniów. Wtedy mogą wszystkiego dotknąć, obejrzeć, przeczytać wywieszone uczniowskie teksty czy ogłoszenia klasowe, zagrać z Ortoludkiem (z gry komputerowej), wyjąć z szafy swoje podręczniki, pomóc przy rozkladaniu sprzętu. Po czasie ( doświadczenie z klasami szóstymi) można być spokojnym o zawartość sali i jedynie dyskretnie kontrolować zachowania uczniów. Przy okazji uzyskuje się wymierny efekt wychowawczy, bo następuje identyfikacja z tym miejscem i klasa jest uważana za własną, a nie szkolną, a wtedy lepiej się o nią dba.